ในวันที่เราต้องไกลห่าง.. 

น า น แ ล้ ว น ะ ...
ที่ ไ ม่ ไ ด้ เ ข้ า ม า ใ ช้ พื้ น ที่ ต ร ง นี้ ...
...
ต อ น นี้ เ ปิ ด เ ท อ ม แ ล้ ว ...
ต้ อ ง ก ลั บ ม า อ ยู่ ที่ นี่ อี ก แ ล้ ว ...
ไ ม่ รู้ เ ห มื อ น กั น ว่า วั น นี้ ฉั น ก ลั บ ม า ยื น อ ยู่ ต ร ง นี้ ไ ด้ ยั ง ไ ง ...
ทำ ไม ฉันถึง กลับมา .. แล้วก่อนหน้านี้..ฉันหายไปไหนมา ...
...
...
ฉัน กลับมาทำไม..?
แล้ว
ทำไม..ฉันถึงหายไป.. ?
...
ชีวิตฉันตอนนี้มีความสุขไม๊ ?
หรือว่า
ฉันกำลังทุกข์.. ?
ทุกอย่างในชีวิตดู ไ ม่ ชั ด เ จ น ..
ขอเพียงแค่ทุกอย่าง ชัดเจน
....
เหนื่อยจังเลย.. เหนื่อยกับชีวิตที่ไม่ชัดเจน..
ทุกอย่างดูเลื่อนลอยไปหมด
...
เหมือนมันจะเลือนลางลงทุกที..
...
เมื่อก่อนฉันเคยสงสัยว่า..ชีวิตคืออะไร..
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว.. รู้ได้ด้วยตัวเอง..
รู้..เพราะว่ามันคือชีวิตของฉัน..
ชีวิตที่หมายถึง "ปัญหา" ปัญหาที่แก้ไม่มีวันหมด
หมดเรื่องนี้ไป..ก็มีเรื่องใหม่เข้ามา .. "ความวัวยังไม่ทันหาย .. ความควายก็เข้ามาแทรก"
.. เฮ้อออออ!! ชีวิตฉัน
....
เค้า ว่า กัน ว่า เวลาเปลี่ยน
ใจคน ก็ย่อมเปลี่ยนตามกาลเวลา
...
ฉันกลัวว่าเธอจะเป็นอย่างนั้น
ยิ่งมีตัวแปรที่เรียกว่า "ระยะทาง" เข้ามาพัวพัน
ฉันยิ่งกลัว .. กลัวเหลือเกิน
...
กลัวว่าอะไร ๆ จะเปลี่ยนไป .. กลัวว่าใจของใครๆ จะไม่เหมือนเดิม
ใจอาจจะเป็นใจดวงเดิม.. แต่ความรู้สึกอาจเปลี่ยนไป..
เหมือนกับโลกใบนี้..
..
โลกใบเหมือน... แต่หลายสิ่งไม่เหมือนเดิม
...

...เคยเหนื่อยใจกับฉันบ้างไหม ที่ต้องอดทนกับผู้หญิงเอาแต่ใจ..ไร้เหตุผล ประชดประชันให้ต้องอึดอัด..ลำบากใจสารพัดที่ต้องทน หาเรื่องเธออยู่บ่อยหน..ไม่พอใจก็ไม่สน..ไม่พูดจา
...หันหลังและปฏิเสธต่อสิ่งที่เธอมี กับทุกๆอย่างที่เธอปรารถนาดี..เมื่อก่อนหน้า ได้ถูกฉันทำลาย..เลวร้ายจนมีน้ำตา เพราะวิ่งหนีหัวใจของเธอเรื่อยมา..ทำเหมือนไม่เคยรู้สึกว่า..รักเธอ
...คนดี..เธออดทนเพื่อฉันมาทุกสิ่ง และอาจร้าวรานอยู่กับความจริง..ที่ฉันมักเฉยนิ่งอยู่เสมอ เธอเคยอ้างว้างบ้างไหม..กับความรักที่ฉันมอบให้อย่างพร่าเบลอ และฉันยังคงเป็นคนที่ทิ้งเธอ..เรื่อยไป
...เดินจากเธอมา..อย่างคนถือทิฐิ เธอกลับไม่เคยตำหนิ..กับการที่ถูกผลักไส เมื่อหันหลังกลับมา..ก็พบว่าเธอไม่เคยจากไป ยินแต่คำอ้อนวอนใกล้ๆ..ขอให้ฉันอย่าไปจากเธอ
...อาจเพราะหยดน้ำตาของเธอ..ทำให้ฉันได้คิด ว่าความผิดหวังของฉันมันน้อยนิด..เทียบกับช่วงหนึ่งในชีวิตที่อดทนมาเสมอ กลับตอบแทนสิ่งที่ได้..ด้วยการทำให้เธอเสียใจอย่างไม่เคยพบเจอ แค่วูบหนึ่งที่พลั้งเผลอ..แลกกับรักยิ่งใหญ่ของเธอ..ฉันไม่คู่ควร
...เดินกลับมาหา..ด้วยความเสียใจ ต่อไปนี้ขอเริ่มต้นใหม่..สัญญาว่าจะไม่ใช่สายลมหวน อดีตที่จะพลาดไป..จะแปรเปลี่ยนเป็นความเข้าใจทั้งหมดทั้งมวล บางใจที่เรรวน..ขอทำตัวเป็นคนคู่ควร..ให้เธอแคร์
...ขอบคุณ..ที่ทำให้ฉันกลายเป็นผู้หญิงซึ่งโชคดีนัก ได้ยืนอยู่ท่ามกลางความรัก..อันปราศจากข้อแม้ ในโลกใบนี้..กี่หมื่นล้านผู้คนหวังดีที่เหลือบแล ทุกคราเมื่ออ่อนไหวพ่ายแพ้..มีเธอคนเดียวที่เคียงข้างดูแล อีกกี่แสนล้านคนจึงไม่อาจมีรักแท้..ได้เท่าเธอ
"เธอยังคงจะทิ้งกันลงอีกไหม ถ้าหากคนคนนี้ รักเธอจริงๆ ยิ่งกว่ารักตัวเอง "
"ดอกไม้ กลายร่าง เป็นก้อนหิน อ่อนไหวจนเคยชิน แต่ก็เข้มแข็งได้"
คำเตือน : อย่าเข้าใกล้ฉันเกินความจำเป็น ฉันติดเชื้อ "รักจัด กัดเจ็บ" เธออาจบาดเจ็บโดยไม่รู้ตัว
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เพลง : ในวันที่เราต้องไกลห่าง
ศิลปิน : Lula
ในวันที่เราต้องไกลห่าง ในวันที่เธอนั้นอ้างว้าง อยากให้รู้ว่ารักไม่เคยห่าง ใจฉันอยู่ข้างๆ เธอ ในวันที่เราต้องไกลกัน ข้างกายของเธอไม่มีฉัน เธออาจพบใครๆ แล้วไหวหวั่น ขอเธอนั้นอย่าปันหัวใจ
มองได้แต่อย่าชอบ เพราะมันจะทำให้ใจฉันบอบช้ำ คุยได้แต่อย่านาน อย่าสร้างความผูกพันให้ใจฉันไหวหวั่น สนิทได้แต่อย่ามาก เดี๋ยวมันจะเกินมากกว่าเป็นเพื่อนกัน ที่ไม่ได้ และขอไว้นะ คือรักที่ให้ฉันเธออย่าปันให้ใคร
ในวันที่เราต้องไกลห่าง ใจอาจหวั่นไหวและเคว้งควาง แต่ขอให้รักมั่นคงไม่เหินห่าง ไม่จืดจาง วางใจต่อกัน ในวันที่เราต้องไกลกัน ข้างกายของเธอไม่มีฉัน เธออาจพบใครๆ แล้วไหวหวั่น ขอเธอนั้นอย่าปันหัวใจ
มองได้แต่อย่าชอบ เพราะมันจะทำให้ใจฉันบอบช้ำ คุยได้แต่อย่านาน อย่าสร้างความผูกพันให้ใจฉันไหวหวั่น สนิทได้แต่อย่ามาก เดี๋ยวมันจะเกินมากกว่าเป็นเพื่อนกัน ที่ไม่ได้ และขอไว้นะ คือรักที่ให้ฉันเธออย่าปันให้ใคร

ม า บ่ น ไ ร ฟ ร ะ เ นี่ ย . .
คิด ถึง นะ คะ .. คิดถึงพี่ ๆ ที่นี่
...
แต่อันเวลานั้นมีจำกัดเหลือเกิน
...
Bye bye ^^
|